Historia kolczyków jest dosyć niewyraźna. Podobno w wykopaliskach z dziesiątego wieku znaleziono cos na wzór kolczyków. Nazwano to zausznicami i chociaż były swojego rodzaju ozdobą to nie były to klasyczne kolczyki. Inne źródła mówią zaś, że kolczyki z epoki średniowiecza pojawiły się dopiero w malowidłach Tycjana (chociaż tu można trochę przymrużyć oko ponieważ jak wiadomo Tycjan był zwolennikiem kobiet ładnych, umalowanych i z ładną biżuterią). Pierwsze odnalezione informacje na temat kolczyków w Polsce pojawiają się dopiero w zbiorach muzeum katedralnego w Krakowie, gdzie można je spostrzec w uszach królowej Konstancji. W wykopaliskach w Londynie datowanych na lata 1000-1500 naszej ery nie znaleziono praktycznie żadnych śladów noszenia ozdób tego typu. Dlatego tym dziwniejszy jest fakt, wybuchu mody na kolczyki do ucha w renesansie.

Czytaj więcej

W przeciwności do dzisiejszych czasów, gdzie kolczyki przeważnie noszą kobiety (chociaż i to już teraz nie jest regułą) w starożytnym Rzymie kolczyki hand made były raczej domeną mężczyzn. Na kolczyki mogli sobie pozwolić jedynie najbogatsi z cezarem na czele. Wykonywano je najczęściej ze szczerego złota. W dzikich plemionach afrykańskich kolczykom przypisywano wręcz nieziemską moc ponieważ broniły one ucha przed demonami, które jedynie przez to miejsce mogły dostać się do człowieka i zawładnąć nim. Kolczyki były wykonywane najczęściej z kości upolowanych zwierząt, a siła upolowanego zwierzęcia i jego prestiż przekładały się na moc z jaką działała biżuteria wykonana z jego kości.

Czytaj więcej